Ingvar sögumaður
FERÐASAGA MEÐ FINNANA HRIKALEGU - Eftir Ingvar Ingvarsson (1.hluti.)
Í sambandi við bekkpressumótið mikla hjá ÍKF METAL 19. janúar var ákveðið að fara léttan túristahring með hina finnsku gesti Jani Murtomaki og Ano Turtiainen og konur þeirra og var förin að mestu skipulögð af Jóhönnu Silfurskottu formanns félagsins. Ingvar ringo var rútubílstjóri í ferðinni og hefur skráð eftirfarandi frásögn fyrir Kraftaheima:
Já,þetta byrjar þannig á sunnudagsmorgninum 20.janúar að ég vakna kl.9.30 og vek Skottuna og næ í hana rúmlega 10. Við erum komin á Víkingahótelið í Hafnarfirði kl.11.00 til að ná í finnana. Þaðan var haldið í Silfursport til að ná í fjölda manns sem ætlaði með í ferðina en þar biðu þá aðeins þrjár manneskjur. Það voru þau Sigfús Fossdal og skyrfrú hans Ingibjörg ásamt Jóhanni A Kristjánssyni ljósmyndara. Ég held að margir af þeim sem ætluðu í ferðina hafi verið of þunnir til að koma þegar allt kom til alls, m.a. eftir partý hjá Verinu. Nema þarna svona korter yfir 11 þá leggjum við af stað og ákváðum að starta ferðinni á pulsuáti hjá pylsuvagninum í Laugardal,vinnustað Sigfúsar. Hann hafði áður undirbúið afgreiðsludömuna undir það að fullvaxnir menn myndu vilja smakka á kjötinu hjá henni. Finnarnir voru mjög ánægðir með pulsurnar. Til að mynda Jani,honum fannst þetta svo gott og þegar ég var alltaf að reyna fá hann til að éta aðra pulsu þá var hann svona að reyna að afsaka sig. Neei,hann vildi ekki sýna neina græðgi….En ég fékk hann til að éta nokkrar aðrar um síðir sem hurfu með miklum hraða í hann.
Góður pylsuvagn skiptir líka máli…
Jæja,veðrið var það besta sem hægt var að hugsa sér. Það var alveg heiðskírt, 2 stiga frost í Reykjavík og lítill vindur. Stefnan var tekin á Gullfoss og Geysi. Færðin var góð en hálka á leiðinni. Þar sem rútubílstjórinn var reyndur nokkuð tafði það ekki för okkar. Það eru u.þ.b. 100 km. að Gullfossi og Geysi og á leiðinni langaði mig til að keyra út í nokkra skafla til að lofa finnunum að fá æfingu að ýta í íslenskum snjó en ég lét ekki eftir þeirri löngun minni.
Þegar við vorum komin á áfangastað voru náttúrulega þessar pulsur orðnar hálf litlar í maga á finnunum þannig að í söluskálanum þurftu allir að fá sér pulsu. Finnarnir voru komnir á bragðið með pulsurnar. Þarna horfði ég á finnsku konurnar raða í sig pulsum á fullu því þær voru líka mjög ánægðar með íslensku pulsurnar enda þurfa þær á miklum flengingarpáver að halda gagnvart eiginmönnum sínum sem eru skjóður í stærsta flokki. Nema það að ég henti í mig pulsu líka og Sigfús nokkrum…Eftir pulsuátið löbbuðum við upp að Strokki sem er nú virki hverinn þarna því Geysir sjálfur gýs bara þegar hann er settur í gang einu sinni ári með sápu eða próteini…Strokkur var í miklu fjöri og þetta var svo mikil upplifun fyrir finnana. Þeir voru hálfhræddir fyrst því við þurftum að labba upp stíg sem var snjótroðinn en beggja við hann var allt autt vegna hitans í jörðinni í kring. Strokkur skartaði sínu fegursta og gaus með 3-5 mínútna millibili virkilega flottum gosum,og Jóhann ljósmyndari tók myndir af okkur þar sem hverinn gaus fyrir aftan okkur. Við öll horfðum á hann,það var mjög erfitt að líta ekki við en við urðum að horfa á ljósmyndarann eiginlega skíthræddir. Þeir höfðu orð á því finnarnir að svona hefðu þeir aldrei séð áður en þeir höfðu aðeins heyrt um hitagjóstranu upp úr landinu. Þarna voru teknar margar eftirminnilegar myndir.
Metal hópurinn og Strokkur gýs í baksýn
Hrikalegur finni myndar hrikalegan hver
Síðan var haldið upp að Gullfossi. Þarna var frostið orðið 10 stig með hægum andvara og ekki skýhnoðri á himni og fossinn í fagurri klakabrynju. Þegar við stóðum upp á trönunum þarna og sáum fossinn var eins og regnboginn sjálfur væri ofan í Gullfossi. Finnarnir urðu strax í einhversskonar aflvana leiðslu. Síðan löbbuðum við niður af trönunum og upp að fossinum. Þar eru svona hálfgerðar syllur sem hægt er að standa á þannig að hægt er að nálgast Gullfoss mikið.
Metal páver og Gullfoss
Þegar við Jani stóðum þarna og ég spurði hann hvort hann fyndi ekki páverinn frá fossinum þá leit hann á mig sérstöku augnaráði og svaraði: “Ingvar, ef þú nærð í bekkpressubekk með 400kg af lóðum og stöng,þá tek ég það hérna á kjötinu!”
Honum líkaði svo vel við páverið sem hann fann fyrir þarna að hann fann fyrir vanmætti. Jani taldi að þessi orka þarna gæti nýst honum til góðs. Hann fílaði þetta mjög vel og ef það yrði haldið bekkmót þarna yrði hann fyrstur á staðinn…Svo var tekið fullt af myndum þarna og svo var aftur stoppað í söluskálanum á leið til baka og þar bætti bílstjórinn á sig pulsu í viðbót og finnarnir fóru í að versla í túristadeildinni. Þeir keyptu helling af íslenskum hlutum og Ano keypti sér rolluskinn og þeir mynduðu sig með uppstoppuðum ísbirni og fleira. Ano pantaði sér kló af ísbirni sem hann ætlar að nota um hálsinn sem verndargrip gegn öllum illum máttleysisöflum…Við stoppuðum svo í Hróa Hetti á Selfossi þar sem hópurinn skellti í sig fjórum pizzum af stærstu gerð og héldum svo til Reykjavíkur að skila af okkur Jóhanni ljósmyndara sem gat ekki komið með í Bláa Lónið….
(FRH .Í 2.hluta)
Entries (RSS)