
Látravík fyrir vestan er tilkomumikill staður
Saga Íslands segir frá mörgum aflraunasteinum víða um landið. Í rauninni mætti einhver ágætur sagnfræðingur skrifa bók um þetta einstaka efni. Í hugum margra landsmanna eru þó tvö til þrjú steinatök sem bera af hvað varðar frægð og áhuga. Hafa jafnvel kraftamenn víða um heim gert sér sérstakar ferðir til klakans til að berja steina þessa augum og taka á þeim sér til sáluhjálpar og ævilangrar reynslu sem þeir síðan miðla til afkomenda sinna um harða víkingaþjóð langt út í Atlantshafi sem með göfugu hjarta og djörfum huga glímir heljartökum við ógnvænleg grjót sem eiga sér mikilúðuga sögu…
Þessi tvö til þrjú steinatök sem áður er á minnst er Kvíahellan í Húsafelli,Laufáshellan fyrir norðan sem Jón Páll reyndi sig við um árið sem frægt er og Brynjólfstak í Látravík. Hér er ætlunin að segja örfáum orðum frá Brynjólfstaki mönnum til skemmtunar og fróðleiks,en kannski síðar setur Magister saman grein um Kvíahelluna þegar tími vinnst til.

PÉTUR BRUNO THORSTEINSSON kraftamoli lyftir Brynjólfstaki hinu mikla í maí mánuði 2007
Á Íslandsvefnum segir svo frá:
Látravík er syðst af þremur víkum sem kallaðar eru Útvíkur. Hinar eru Breiðavík og Kollsvík. Í Látravík er vestasta byggð Íslands, Hvallátrar, en flest húsin eru nú notuð sem sumarhús. Verstöðin Brunnar var í sunnanverðri víkinni rétt norðan Brunnanúps. Þar var aðallega gert út á steinbít og má sjá marga hlaðna steingarða sem notaðir voru til að herða steinbít. Útræði þaðan lagðist endanlega af um 1880. Í rústum verstöðvarinnar má finna Brynjólfstak, sem er 350 kg. þungur aflraunasteinn. Hann er skírður eftir Brynjólfi þeim sem ku hafa borið hann upp úr fjörunni. Einnig er þar að finna annan stein, öllu minni, sem nefndur er Júdas vena þess að hann tolldi aldrei í vegg og sveik því í hleðslunni. Hjá verstöðinni eru sagðar vera dysjar spænskra ræningja, Kúlureitur, sem vegnir voru þar 1615. Allgóður akvegur er úr Örlygshöfn í Patreksfirði að Bjargtöngum og liggur hann um Látravík.

Vestfjarðaskelfirinn Njáll Torfason í upphafi Brynjólfstaka árið 1992

Hér reyna nokkrir ferðamenn sig án árangurs við Brynjólfstak
Brynjólfstakið er ansi fyrirferðamikill steinn og erfitt að trúa því eins og sumstaðar er sagt að Binni gamli hafi borið hann á baki sér upp úr fjörunni. Svo er þó sagt og að hann hafi fest steininn á bakinu með ól….Kannski er það mögulegt og menn verða þá bara að sannreyna það með alvöru prufu…
Ýmsar aðrar gamlar heimildir segja einnig að Brynjólfstak sé 350kg þungt. Hinsvegar samkvæmt nýlegum heimildum núlifandi kraftamanna vegur steinninn mun minna eða 281kg. Þarna ber talsvert á milli og vaknar þá sú spurning hvort eldri sagnir ýkji þyngd steinsins eins og oft gerist eða hvort steinninn sem nú er á staðnum sé í raun hinn rétti….
Nokkrir athyglisverðir kraftadellu linkar:
Útlendingar og íslenskir aflraunasteinar
Dritvíkur aflraunasteinar
Andi í kraftaíþróttum
Sumo réttstöðulyfta
Share on Facebook