Kraftaheimar.net

Haukur Pálsson, léttmoli sem deddar 220kg

Sumir í kraftageiranum fá viðurnefni fljótt, aðrir seint um síðir og sumir jafnvel aldrei… Ástæðan fyrir viðurnefnum manna er oft einföld eða flókin og stundum ræðst það af sérstökum atburði….Haukur sem er rokkari í hljómsveitinni KLINK  er nú kallaður Þvottur, en hann er búinn að æfa í Steve Gym í rúmt ár og hefur ástundað réttstöðuna af miklum krafti og örgrannur deddaði hann 220kg á Akureyri í júní og varð óvænt Evrópumeistari í deddkeppninni í 82,5kg flokki….Það gerðist einmitt á Akureyri að Haukur fékk viðurnefnið “þvottur” af sérstöku tilefni. Hvort að það muni festast við hann mun tíminn leiða í ljós eða hvort hann verður nefndur eitthvað annað síðar….

Aðal-Fúsi í aksjón á EM

Annar kappi, Birgir Þorsteinsson kallaður Aðal-Fúsi nú á dögum gisti með Hauki og nokkrum öðrum molum í 3 hæða einbýlishúsi sem þeir tóku á leigu á meðan EM stæði. Eftir keppnina var Fúsinn nokkuð þrekaður enda hafði hann á nokkrum mánuðum þyngt sig um 20-30kg fyrir mótið. Hann trítlaði sér nú samt niður í kjallara og setti svitastorkin föt sín og tilheyrandi í þvottavél. Á meðan vélin vann sitt verk lagðist Fúsi upp í sófa í stofunni og hreyfðist lítt eftir það. Kappinn varð síðan heldur þreyttari en hann hafði búist við og treysti sér ekki til að molast ofan í kjallara aftur þegar þvottavélin var búin. Hann lét því þau boð út ganga til viðstaddra  að hver sá er myndi taka út þvottinn og hengja hann upp á snúru fengi þúsundkall á mínútuna….(Þarna er kominn Aðal-Fúsinn!)….Haukurinn tók þessu tilboði á stundinni og var 5 mínútur að verkinu…Hann hefði getað drollað lengur en dreif í þessu…Fimmarinn úr massaðri hendi Aðal-Fúsans skipti um eigendur og það liðu ekki nema nokkrar sekúndur frá því þar til heyrðist í djúpri kattar-rödd: “Hvað segir Haukur ÞVOTTUR. var þetta nokkuð erfitt?”

Þvotturinn hans Aðal-Fúsa eftir að Haukur hafði hengt hann upp í garðinum að Laxagötu 8

“Strákar,sjáið þið skurðinn?”

Það hafa margir sérstakir karakterar verið viðloðandi Steve Gym, bæði eldra gymið í Brautarholti og nýja gymið við Grettisgötuna…Einn af þeim sem telst alveg spes og fylgdi báðum stöðunum var Sigursteinn Olgeirsson. Þessi ágæti drengur er nýlega látinn en minning hans á meðal félaganna  í Raunveruleikanum mun lifa áfram um stundir og ein af minningunum um hann er sú frásögn sem hér fer á eftir…Steini var oftast  nefndur Steini blöff sem Unnar Garðars og Andrés kraftakrumla fóru svo að stytta í “Blöffarann” Viðurnefni hans fór einnig að þróast í  Steina töff en það var reyndar upprunalega viðurnefnið sem þó festist aldrei við hann. Samkvæmt viðurkenndum heimildum um útlit og klæðaburð kappans er svo sagt í Gráskinnu Kraftaheima: “Blöffarinn var nokkuð hávaxinn um 185cm á hæð og skjóðan um 100kg en sagan  segir  að hann hefði eitt sinn verið helmassaður um 120kg og tekið 140kg á bekk  og skal eigi efast um það hér enda sást hann oft í mismunandi formi taka 120 á bekknum og þegar hann mætti var hann jafnan þjálfaður af Ölla vin sem hafði gott lag á honum. Steini var og aðeins langleitur og með sítt hippa´hár á yngri árum en upp úr fertugu gekk hann jafnan stuttklipptur með sína meitluðu andlitsdrætti lífsreynslunnar og lá jafnan orð á tungu.” Það má alveg segja það að Steini hafi verið töffari af gamla skólanum fyrstu árin í Steve Gym. Sítt hár að aftan, sólgleraugu og kúrekastígvél og leðurjakki með stórri hauskúpu á bakinu. Stór lyklakippa og silfraðar keðjur héngu í buxnastrengnum en stundum átti hann það til að vera í rauðum stuttbuxum og berleggjaður við stígvélin og jakkann.

Steini blöff um fertugt.

Raksturssagan sem staðfest hefur verið af samtíðarmönnum Blöffarans er þannig: Í eldra Steve Gym  sáu menn kappann með skegghýung og  beran að ofan  með loðna bringu og maga vera  að pósa all hrikalega fyrir framan stóran spegil. Spurði hann viðstadda hvort þeir sæju skurðinn?  “Þú ert svo loðinn Steini að ég sé ekki neitt!” svaraði Unnar og fór síðan upp á aðra hæð til að dedda með  Andrési. Þegar þeir komu aftur niður eftir nokkurn tíma var Blöffinn enn að pósa…Þegar Steini sá þá kallaði hann til þeirra: “Sjáið þið skurðinn!” Hafði hann þá tekið fram gamla Gillete rakvél sem hann hafði nýlega fundið upp á hálofti og rakað sig allan hreinlega allstaðar og var allur blóðrispaður og skorinn…”það vantar sko ekki skurðinn núna!” sögðu þeir félagar við Steina og ráku síðan upp rokna hlátur því annað var ekki hægt,kappinn hafði með hvílíkum ólíkindum skorið sig við raksturinn. Steina var hrósað fyrir hrikalegan anda og síðan sendur heim allur vel plástraður…

Viddi veiðihnífur deddar í SteveGym….

1. HLUTI. AÐDRAGANDINN

Áður en vér segjum beinlínis frá helstu ástæðu þess að Viddi veiðihnífur var settur í ótímabundið bann frá SteveGym fyrir 3-4 árum síðan, þá munum vér aðeins fyrst varpa ljósi á aðdraganda þess. Þannig var það að á æfingum var Veiðihnífurinn orðinn nokkuð þreytandi fyrir æfingafélagana. Hann hafði orðið þann vana að þegar hann var búinn að pumpa einhverja litla þyngd á bekknum þá lá hann bara áfram á bekknum og hvíldi sig í margar mínútur á milli setta eins og ekkert væri sjálfsagðara í heiminum. Á þessum tíma var aðeins einn bekkur í stöðinni og komust menn því illa að bekknum fyrir Vidda. Í eitt skiptið þegar kappinn hafði pumpað einhverja þyngd breiddi hann skítuga úlpuna sína yfir bekkinn til verndunar frá öðrum…Síðan fór hann að beygla stöngina á fullu…Rúnar seigluhestur gekk þá að bekknum og fjarlægði úlpuskömmina og fór að repsa 100kg….Við þetta varð Viddi ósáttur mjög og sagði að úlpan ætti að vera þarna til að passa bekkinn fyrir sig…Rúnar hvessti þá glyrnurnar á Vidda og öskraði: “Ef þú gerir þetta aftur og ert með stæla við mig þá hendi ég þér út og niður helvítis járntröppurnar..Skilurðu það?”...Viddi hrökk frá og varð hinn spakasti. Næstu daga á eftir varð hann hinsvegar fremur þungbúinn og var að hugsa sitt mál þar til upp úr sauð….

2. HLUTI. LISTVIÐBURÐURINN

Orsök hins óviðjafnanlega gjörnings Vidda var þessi vaxandi þráhyggja hans að einoka bekkpressubekkinn og mótmæla afskiptum annarra af því…Hvað fór fram í hugskoti hans á því augnabliki er hann ákvað að gefa skít í félagana í bókstaflegri merkingu er enn torráðin gáta…Það var fámennt í stöðinn og sá sem hafði verið að taka bekk með Vidda hafði brugðið sér frá á milli setta….Viddi dró þá upp úr pússi sínu snjóhvítt ósnortið blað eins og hugljúf jómfrú og breiddi vel úr því á gólfið..Síðan leysti hann niður buxur sínar og lét náttúrunnar afurð úr fjósi sínu falla á blað þetta…Síðan tók hann blaðið með framleiðslunni á og lét það upp á bekkinn..Formið á gjörningnum var hann ekki alveg ánægður með  svo hann fór mjúkum höndum um hann og lagaði  til þannig að úr varð snyrtilegt listaverk að formgerð allri. Getur Foringinn staðfest það við hvern sem er…Afgangur varð  nokkur af verkinu og notaði Viddi hann til að mála veggina inn á baðherbergi til að auka á litafjölbreytnina þar….

Ekki fara neinar sögur af frekari bekkpressuæfingum þennan daginn. Eitt er þó víst að þegar Steve kom á listaverkasýninguna trompaðist hann og setti Vidda snarlega í bann sem stendur ennþá…Heyrst hefur þó að Foringinn sé að linast á banninu og getur Veiðihnífurinn því jafnvel hvenær sem er dúkkað upp í gyminu pávermönnum til yndisauka og skáldum til andagiftar….

(Heimild: KE)

Eitthvað í þessa áttina verður baðherbergið og búningsklefinn í gyminu þegar allt verður tilbúið…

Sannleikurinn er ótrúlegri en lygin er sagt…Hver hefði trúað því að það ætti eftir að flísaleggja og mála allt í Steve Gym ásamt nýrri uppröðun í salnum ofl.?..Fyrir fjöldamörgum árum í gamla Jakabóli æfði þar maður nokkur eigi breiður á vöxt er heitir Jón Bachman.  Á þeim dögum var hann jafnan kallaður Sprittlampinn. Hér fyrir neðan er Jakabólssaga sú er vér birtum fyrir 4 árum eða svo á vefnum og er gott að rifja upp. Núna 30 árum síðar dúkkaði Sprittlampinn upp í raunveruleikanum eftir að hafa dustað af sér áratuga æfingaryk tók hann 90kg á bekk og varð svo glaður við að 100 væri í augsýn að hann ákvað að gera endurbætur á gyminu með flottum flísum og fleira, alveg frítt fyrir Foringjann..Jón hefur þegar byrjað verkið en eigi er vitað hvenær því lýkur…

-

Sprittlampinn í Jakabóli

Það eru til margar sögur úr gamla Jakabóli í Laugardalnum í Reykjavík. Þarna var mikið samfélag kraftamanna um nokkurra ára skeið. Magister æfði þarna bara einn vetur enda var hann Ármenningur á þeim tíma en KR ingar réðu yfir staðnum með Óla bólu og Bigga Borg fremsta í flokki. Flest íslensk “legend” í kraftasporti æfðu þarna í gamla daga og má þar nefna kappa eins og Jón Pál, Skúla Óskars, Frikka Jóseps, Halldór E. Sigurbjörnsson (HES), Hörð Magnússon, Sverri Hjalta, Hrein Halldórss, Erlend Valdimarsson og margar fleiri kunnar hetjur kraftaheimsins. Einn af hinum spes karakterum bólsins var páverjaxlinn Hörður Magnússon sem á þeim tíma gekk undir nafninu Súlnasperrir. Fyrir utan það að vera þrælsterkur moli var Hörðurinn ótrúlegt æfingafól og magnaður félagi ásamt því að vera heiðursgestur í Klúbbnum um hverja helgi. Sá staður taldist vera “Mekka gleðinnar” í borginni á þessum árum á milli 1976-1986 eða svo. Hörður hafði tekið undir sína leiðsögn máttlausan en frísklegan náunga sem starfaði sem barþjónn á skemmtistaðnum Sigtúni sem var einnig INN staður á þessum tíma. Hörður sem hefur alltaf verið duglegur að finna upp viðurnefni kallaði þennan félaga sinn Sprittlampann. Nafnið kom til af því að sagt var að Sprittlampinn væri virkur bruggari í hjáverkum og sæktu kraftamenn nokkuð í ljósið af þeim lampa þegar menn vantaði “lífsnauðsynlega” gleðigjafa…. Hörður pískaði Sprittlampanum út á æfingum sem var hlýðinn eins og gamli Gráni í túngarðinum. Aukaæfingarnar voru fólgnar í því að Hörður sagði ljúflega eins og honum einum er lagið: “Komdu með trefilinn Spritti, nú förum við út!” Þá var farið út á planið og trefillinn sem var nokkuð langur og þykkur bundinn um háls Sprittlampans og hinn endinn festur í bíl. Þannig var Spritti látinn draga bílinn þangað til hann gafst upp. En þjálfarinn sagði í viðurkenningartóni: “Þetta var fínt svona færðu hrikalega hálsvöðva maður!” Helgina eftir svona æfingu fengu Jakabólsmenn frítt inn í Sigtún hjá Sprittlampanum. Stundum fékk Sprittlampinn að kenna á því fyrir að vera strik og súrefnisþjófur á æfingum. Þegar menn voru að fara að taka hrikalegar beygjur skipaði einhver molinn honum að halda niðri í sér andanum á meðan á lyftu stóð svo ekkert súrefni færi til spillis….Spritti hlýddi því og varð manna glaðastur þegar bæting tókst undir þannig kringumstæðum og hann gat farið að anda aftur… Það er málið sko, menn kölluðu ekki allt ömmu sína í Jakabóli hinu forna get ég sagt ykkur…

Hugleiðing: KE | Heimild Sir Magister Cat | Dags. 8—0-2006

-

Gústaf Agnarsson

Hér á árum áður voru þeir kunnir kraftajötnar Gústaf Agnarsson og Arthur Bogason. Gústaf sem nú er látinn var margfaldur Íslands og Norðurlandameistari í lyftingum og á tímabili sterkastur hér á landi bæði í jafnhöttun (210kg sem enn er mesta þyngd íslendings í þeirri grein) og í réttstöðulyftu 315kg. Gústi hafði viðurnefnið Próteintröllið en það kom af því að hann byggði sig upp af próteini og varð á fáum árum sem mjór drengur að breiðum mola…Arthúr sem er Akureyringur er aftur á móti þykkur moli að upplagi og eðlisfari og allur náttúrulega sterkur. Hann vakti strax mikla athygli á Íslandi fyrir mikla krafta og þá sérstaklega í réttstöðulyftu þar sem hann tók 342,5kg á Heimsmeistaramóti í Dayton í USA 1979. Á stuttum ferli vann Túri marga góða sigra og var sá eini sem náði að sigra Jón Pál hér á landi í páver. Bernharð Haraldsson skólameistari á Akureyri fann upp viðurnefnið Norðurhjaratröllið á Túra og varð hann landsfrægur undir því nafni. Hann er einnig þekktur fyrir störf sín sem formaður Landssambands smábátaeiganda á Íslandi.

Viðkynning þessara tveggja jötna var dálítið sérstök og hefur reyndar verið sagt frá henni í löngu gleymdri blaða eða tímaritsgrein fyrir mörgum árum.

(Ritstjórinn mundi allt í einu eftir þessu þegar hann heyrði sögu af gömlum Austfirðingum en annar þeirra Ragnar Björnsson var kallaður fellibylur vegna slagsmálahörku og svo hinn maðurinn sem nefndur var Jón gustur. Viðkynning þeirra var nokkuð flott þannig. Jón var ákaflega stór vexti og vel ánægður með viðurnefni sitt. Á samkomu einni í Sindrabæ á Hornafirði voru þessir veðurofsamenn kynntir…Jón réttir Ragga höndina og segir: „Sæll félagi,ég er Jón gustur!“ Um leið og Ragnar tekur í höndina svaraði hann: „Sæll frændi,ég er Raggi fellibylur!“…Gusturinn varð víst eitthvað skrýtinn á svip og svaraði: „Þú hefur þetta eins og þú vilt Raggi minn!“)

-

Arthur Bogason

Viðkynning þeirra Gústa og Túra var hinsvegar þannig að sameiginlegur vinur þeirra beggja Kristján Sigurðsson Akureyringur,kallaður Danni langi sem er hinn vænsti náungi kom þeim saman til kaffisamsætis og spjalls. Gústi og Túri vissu vel af hvor öðrum þótt þeir þekktust ekki persónlega. Það hafði t.d. nýlega komið fram í fjölmiðlum að Túri ætti flottasta,kraftmesta og dýrasta sportbíl á Íslandi, Það var svona 600-1000 hestafla bíll á svipuðum nótum og Porche og Aston Martin. Það var líka frægt þegar Túri kom frá USA hélt hann á í handfarangri 50kg þungum vélarhluta til að bæta í hestöflin á þessari kerru.  Þegar tollvörður ætlaði að skoða töskuna sem Túri handlék skítlétt þá gat hann ekki bifað honum upp á skoðunarborð nema að kalla til hjálp……Danni hefur þarna orðið og lítur á Gústa og segir: „Gústi má ég kynna þig fyrir Arthúri Bogasyni en hann á kraftmesta bíl á Íslandi!“….Gústi brá ekki svip nema kannski örlítið glott læddist á varirnar og hann svaraði: „Sæll,ég heiti Gústaf Agnarsson og á kraftmesta líkama á Íslandi!“

Eftir þetta fór vel á með þeim og urðu þeir Gústi og Túri hinir bestu vinir.

Það eru bæði til kynjakettir og kraftakettir….

SuperGym, æfingastöð Tarfsins og Gemmu er vaxandi miðstöð orku og anda á klakanum.  Núna í des 2009 fór þar fram svokallað Deadlift max mót eða sem sagt keppni í réttstöðulyftu. Strax eftir mótið fór Gemma að undirbúa létt-kraftakeppnina Wolf Games (Úlfaleikana) þar sem keppa átti í nokkrum kraftaþrautum í dedd-útgáfum af þoli og gripi…Super-Gem gekk á milli manna og spurði þá hvort þeir ætluðu að vera með..Þar kom að því að hún gekk til Magister Cat þegar hann var rétt að sporðrenna einni vöfflu með ís sem gymið bauð upp á..”Are you in Wolf Games?” spurði hún hinn skítlétta hjartakött. ” No thanks,svaraði kisi, I will held my own Cat Games!”…Gemman brost bara blítt. “Okay Kári, you are a great cat!” Síðan trítlaði hún að næsta mola.

Skyndilega birtist upp úr þurru við hlið Magisters lyftari nokkur sem hafði greinilega heyrt áðurnefnd orðaskipti,því hann byrjaði á því að segja: ” Sæll köttur, fyrir hverja verða þessir Cat Games?”…Magister fannst þetta nú skemmtilegur áhugi og svaraði: “Þeir verða nú bara fyrir léttmola 100kg eða léttari!” “Jæja”,sagði náunginn skelmislegur á svip. “Verða þessir Kattarleikar þá ekki líka bara fyrir þá sem eru minni en 170 cm svo kötturinn verði einn með og vinni?” Djöfulsins fokking fokk..Magister vafðist tunga um tönn við þessa óvæntu árás.  Áður en hann gat svarað einhverju af viti gekk náunginn glottandi á braut og fór að hrella Gemmu með erfiðum spurningum…Það verða þá kannski ekki neinir Cat Games eftir allt…

Úr þjóðsögum Sigfúsar Sigfússonar X bindi og Leiftur frá liðnum árum 2 -1982 bls. 57-58
Þeir bræður Jón og Hjörleifur frá Höfn í Borgarfirði austur hrundu fram bát sínum og réru suður í fjörðu í kynnisleit. Segir eigi af för þeirra, fyrr en þeir koma í Sandvík við Gerpi. Þar bjó þá Bjarni Guðmundsson og kona hans Gunnhildur Jónsdóttir. Bjarni var mikill maður vexti, rammur að afli, forneskjulegur í háttum, vitur, en kynlegur. Hann var kunningi þeirra Hafnarbræðra…þeim var tekið forkunnar vel.
Bjarni var hinn kátasti og vingjarnlegasti við þá bræður og lék á als oddi. Var sem Bjarna grunaði að Jón myndi til nokkurs sérstaks kominn. Bað hann þá bræður vera velkomna þar svo lengi sem þeir nýta vildu. Höfðu þeir þar hressingu.
Um kvöldið biður Bjarni Jón að finna sig afsíðis fram í bæinn. Gekk Jón ofan með honum og komu þeir í eldhús. Þar stendur feiknar mikill pottur á hlóðum, barmfullur af nýbræddu lýsi. Bjarni segir þá glottandi: “Sérðu þennan! Ég hef heyrt margt og mikið sagt af aflinu þínu Jón. Kemur mér nú í hug að hafa not af því. Mig fýsir að koma þessum potti út úr bænum eins og hann er. En hér er ekkert það hraustmenni til sem ég treysti til að bera hann út með mér. En þér myndi ég trúa til þess þótt skömm sé að níðast á gesti sínum. En ekki mun þér verða um megn að halda undir grýtuna með mér.”
“Það skal reynt” segir Jón.
“Ég sæki þá krókana” segir Bjarni og hraðar sér heldur. Þegar hann snarar sér inn með þá, hvað sér hann? Jón kemur þá þar með grýtuna og hafði smeygt löngutöngum í eyrun og labbaði út með hana. Setur svo hana niður sem hún átti að vera. Þá stansar Bjarni og starir með undrun og segir:
“Já, satt er það Jón, ekki eru ofsögur sagðar af afli þínu. Ég held ég megi gefa þér hana Möngu!”
Engar fleiri sögur fara af bónorðinu og er sagt að Jón hafi ekki verið búinn að ympra á því. En með þeim bræðrum bjóst Manga daginn eftir umyrðalaust.